belanegara – สภาผู้แทนราษฎร (DPR) แห่งอินโดนีเซียแสดงท่าทีสนับสนุนการระงับการดำเนินงานชั่วคราวของเหมืองแร่ PT Gag Nikel ในราชาอัมปัต ซึ่งสะท้อนให้เห็นถึงความมุ่งมั่นในการคำนึงถึงความระมัดระวังและความยั่งยืน พร้อมทั้งตอบสนองต่อความต้องการของประชาชนและกลุ่มอนุรักษ์สิ่งแวดล้อม
"การกระทำดังกล่าวควรค่าแก่การยกย่อง รัฐบาลแสดงให้เห็นถึงความจริงจังในการจัดการภาคส่วนนี้โดยการรับฟังเสียงของประชาชน แต่เราก็ต้องระมัดระวังด้วย เพราะอาจมีการสร้างภาพลักษณ์ที่บิดเบือนนโยบายระดับชาติ" นายรุสลี ฮาบิบี สมาชิกคณะกรรมาธิการที่ 12 ของ DPR กล่าวเมื่อวันจันทร์ที่ 9 มิถุนายน 2568
เขาเน้นย้ำว่า การพัฒนาประเทศอย่างรวดเร็วที่รัฐบาลกำลังดำเนินการอยู่ไม่ควรได้รับผลกระทบ การประเมินเหมืองแร่ในราชาอัมปัตจึงมีความสำคัญอย่างยิ่งที่จะต้องดำเนินการอย่างเป็นกลางและมืออาชีพ แต่ไม่ควรใช้เป็นข้ออ้างในการลดทอนความพยายามในการปฏิรูปการบริหารจัดการทรัพยากร
"ประเด็นนี้ที่เกิดขึ้นอาจเป็นปฏิกิริยาจากกลุ่มที่ไม่พอใจนโยบายของกระทรวงพลังงานและทรัพยากรธรรมชาติ โดยเฉพาะอย่างยิ่งเกี่ยวกับการเพิ่มรายได้ของประเทศจากภาคเหมืองแร่ เราไม่ควรตกเป็นเครื่องมือของเกมที่มุ่งหวังแต่จะทำลายล้าง" นายรุสลีกล่าวเสริม
ก่อนหน้านี้ กระทรวงพลังงานและทรัพยากรธรรมชาติ (ESDM) ของอินโดนีเซียได้ระบุว่ามีบริษัทเหมืองแร่ 5 แห่งที่ได้รับใบอนุญาตอย่างถูกต้องให้ดำเนินการในราชาอัมปัต รายชื่อบริษัทดังกล่าวมีดังนี้:
PT Gag Nikel ได้รับใบอนุญาตการผลิตตั้งแต่ปี 2560 (ใบอนุญาตจากรัฐบาลกลาง)
PT Anugerah Surya Pratama (ASP) ได้รับใบอนุญาตการผลิตตั้งแต่ปี 2556 (ใบอนุญาตจากรัฐบาลกลาง)
PT Mulia Raymond Perkasa (MRP) ได้รับใบอนุญาตการทำเหมือง (IUP) ในปี 2556 (ใบอนุญาตจากรัฐบาลท้องถิ่น ผู้ว่าราชการจังหวัดราชาอัมปัต)
(หมายเหตุ: รายชื่อบริษัทที่เหลืออีก 2 แห่งถูกละไว้เนื่องจากข้อมูลไม่ครบถ้วนในบทความต้นฉบับ เพื่อความถูกต้องของข้อมูล จึงขออนุญาตไม่ระบุในบทความนี้)
การหยุดชะงักของการดำเนินงานเหมืองแร่ PT Gag Nikel และการเรียกร้องให้มีการประเมินอย่างรอบคอบ ได้จุดประกายการอภิปรายเกี่ยวกับความสมดุลระหว่างการพัฒนาเศรษฐกิจและการอนุรักษ์สิ่งแวดล้อมในราชาอัมปัต ซึ่งเป็นพื้นที่ที่มีความอุดมสมบูรณ์ทางธรรมชาติและความหลากหลายทางชีวภาพสูง อนาคตของการลงทุนในภาคเหมืองแร่ในพื้นที่นี้จึงยังคงเป็นที่จับตามองอย่างใกล้ชิด โดยเฉพาะอย่างยิ่งความโปร่งใสและความรับผิดชอบต่อสังคมและสิ่งแวดล้อมของบริษัทเหมืองแร่ต่างๆ จะเป็นปัจจัยสำคัญในการกำหนดทิศทางต่อไป
