belanegara – ประเด็นร้อนในแวดวงเศรษฐกิจดิจิทัลยังคงเป็นเรื่องสถานะทางกฎหมายของ "คนขับรถจักรยานยนต์รับจ้างออนไลน์" หรือที่รู้จักกันในชื่อ "ไรเดอร์" ซึ่งกำลังเป็นที่ถกเถียงอย่างกว้างขวาง ท่ามกลางการเติบโตของงานบริการบนแพลตฟอร์มดิจิทัลที่ไร้ขีดจำกัด ความคิดเห็นที่แตกต่างกันเกี่ยวกับสถานะนี้ได้ก่อตัวขึ้นในหมู่คนขับเอง สร้างความท้าทายใหม่ให้กับภาครัฐในการกำหนดนโยบายที่ครอบคลุมและเป็นธรรม
หนึ่งในตัวอย่างที่ชัดเจนคือท่าทีของสมาพันธ์สหภาพไรเดอร์สุลาเวสีใต้ (KSOS) ที่ยืนกรานว่า คนขับไรเดอร์ควรมีสถานะเป็น "ผู้ประกอบอาชีพอิสระ" ไม่ใช่ลูกจ้างประจำ ด้วยเหตุนี้ ศาสตราจารย์ริซาล เปาซี นักวิชาการจากมหาวิทยาลัยฮาซานุดดิน จึงได้เน้นย้ำถึงความจำเป็นที่รัฐบาลจะต้องรับฟังและพิจารณาเสียงสะท้อนเหล่านี้อย่างรอบด้าน ในการกำหนดนโยบายที่เกี่ยวข้องกับคนขับไรเดอร์
ศาสตราจารย์ริซาลชี้ว่า ท่าทีของ KSOS สะท้อนให้เห็นถึงความหลากหลายทางความคิดในกลุ่มคนขับไรเดอร์อย่างชัดเจน บางส่วนต้องการสถานะ "ลูกจ้าง" เพื่อรับสิทธิประโยชน์และสวัสดิการที่มั่นคง ขณะที่อีกส่วนหนึ่งต้องการรักษา "ความยืดหยุ่น" ในการทำงานแบบผู้ประกอบอาชีพอิสระไว้ "นี่แสดงให้เห็นว่าคนขับไรเดอร์ไม่ใช่กลุ่มที่มีมุมมองเดียวที่สอดคล้องกันเกี่ยวกับสถานะของพวกเขา รัฐบาลไม่ควรถือว่าเสียงสะท้อนใดเสียงหนึ่งเป็นตัวแทนของคนขับทั้งหมดโดยอัตโนมัติ" ศาสตราจารย์ริซาลกล่าวกับ belanegara.co เมื่อวันอังคารที่ 15 กันยายน 2569
นอกจากนี้ ศาสตราจารย์ริซาลยังเสริมว่า การพิจารณากำหนดสถานะของคนขับไม่ควรมองเพียงแค่คำว่า "พันธมิตร" หรือ "คู่ค้า" เท่านั้น รัฐบาลจำเป็นต้องพิจารณาปัจจัยเชิงลึกอื่นๆ ประกอบด้วย ไม่ว่าจะเป็นระดับการควบคุมที่แพลตฟอร์มมีต่อคนขับ อิสระในการกำหนดเวลาทำงานของคนขับเอง รวมถึงรูปแบบและโครงสร้างของค่าตอบแทนที่พวกเขาได้รับ เพื่อให้ได้ข้อสรุปที่เป็นธรรมและครอบคลุมทุกมิติอย่างแท้จริง ซึ่งจะส่งผลต่อเสถียรภาพทางเศรษฐกิจและสังคมของแรงงานในยุคดิจิทัลอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้
